Tương Ưng Kim Sí Điểu (Supaṇṇa Saṃyutta)

Saṁyutta Nikāya 30.17–46 
1. Supaṇṇavagga 
Jalābujadānūpakārasutta 
Sāvatthinidānaṁ. 
Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: 
“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā jalābujānaṁ supaṇṇānaṁ …pe… 
saṁsedajānaṁ supaṇṇānaṁ …pe… 
opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti? 
“Idha, bhikkhu, ekacco kāyena dvayakārī hoti, vācāya dvayakārī, manasā dvayakārī. 
Tassa sutaṁ hoti: 
‘opapātikā supaṇṇā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti. 
Tassa evaṁ hoti: 
‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti. 
So annaṁ deti …pe… 
pānaṁ deti …pe… 
padīpeyyaṁ deti. 
So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjati. 
Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti. 
Chacattālīsamaṁ. 
(Evaṁ piṇḍakena chacattālīsaṁ suttantā honti.) 
Supaṇṇavaggo paṭhamo. 
Tassuddānaṁ 
Suddhikaṁ haranti ceva, 
dvayakārī ca caturo; 
Dānūpakārā tālīsaṁ, 
supaṇṇe suppakāsitāti. 
Supaṇṇasaṁyuttaṁ samattaṁ. 

Saṁyutta Nikāya 30.1 
1. Supaṇṇavagga 
Suddhikasutta 
Sāvatthinidānaṁ. 
“Catasso imā, bhikkhave, supaṇṇayoniyo. 
Katamā catasso? 
Aṇḍajā supaṇṇā, jalābujā supaṇṇā, saṁsedajā supaṇṇā, opapātikā supaṇṇā—
imā kho, bhikkhave, catasso supaṇṇayoniyo”ti. 
Paṭhamaṁ. 

Saṁyutta Nikāya 30.2 
1. Supaṇṇavagga 
Harantisutta 
Sāvatthinidānaṁ. 
“Catasso imā, bhikkhave, supaṇṇayoniyo. 
Katamā catasso? 
Aṇḍajā …pe… 
imā kho, bhikkhave, catasso supaṇṇayoniyo. 
Tatra, bhikkhave, aṇḍajā supaṇṇā aṇḍajeva nāge haranti, na jalābuje, na saṁsedaje, na opapātike. 
Tatra, bhikkhave, jalābujā supaṇṇā aṇḍaje ca jalābuje ca nāge haranti, na saṁsedaje, na opapātike. 
Tatra, bhikkhave, saṁsedajā supaṇṇā aṇḍaje ca jalābuje ca saṁsedaje ca nāge haranti, na opapātike. 
Tatra, bhikkhave, opapātikā supaṇṇā aṇḍaje ca jalābuje ca saṁsedaje ca opapātike ca nāge haranti. 
Imā kho, bhikkhave, catasso supaṇṇayoniyo”ti. 
Dutiyaṁ. 

Saṁyutta Nikāya 30.3 
1. Supaṇṇavagga 
Dvayakārīsutta 
Sāvatthinidānaṁ. 
Aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: 
“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti? 
“Idha, bhikkhu, ekacco kāyena dvayakārī hoti, vācāya dvayakārī, manasā dvayakārī. 
Tassa sutaṁ hoti: 
‘aṇḍajā supaṇṇā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti. 
Tassa evaṁ hoti: 
‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti. 
So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjati. 
Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti. 
Tatiyaṁ. 

Saṁyutta Nikāya 30.4–6 
1. Supaṇṇavagga 
Dutiyādidvayakārīsuttattika 
Sāvatthinidānaṁ. 
Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: 
“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā jalābujānaṁ supaṇṇānaṁ …pe… 
saṁsedajānaṁ supaṇṇānaṁ …pe… 
opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti? 
“Idha, bhikkhu, ekacco kāyena dvayakārī hoti, vācāya dvayakārī, manasā dvayakārī. 
Tassa sutaṁ hoti: 
‘opapātikā supaṇṇā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti. 
Tassa evaṁ hoti: 
‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti. 
So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjati. 
Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā opapātikānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti. 
Chaṭṭhaṁ. 

Saṁyutta Nikāya 30.7–16 
1. Supaṇṇavagga 
Aṇḍajadānūpakārasuttadasaka 
Sāvatthinidānaṁ. 
Ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: 
“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti? 
“Idha, bhikkhu, ekacco kāyena dvayakārī hoti, vācāya dvayakārī, manasā dvayakārī. 
Tassa sutaṁ hoti: 
‘aṇḍajā supaṇṇā dīghāyukā vaṇṇavanto sukhabahulā’ti. 
Tassa evaṁ hoti: 
‘aho vatāhaṁ kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjeyyan’ti. 
So annaṁ deti …pe… 
pānaṁ deti … 
vatthaṁ deti … 
yānaṁ deti … 
mālaṁ deti … 
gandhaṁ deti … 
vilepanaṁ deti … 
seyyaṁ deti … 
āvasathaṁ deti … 
padīpeyyaṁ deti. 
So kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjati. 
Ayaṁ kho, bhikkhu, hetu, ayaṁ paccayo, yena midhekacco kāyassa bhedā paraṁ maraṇā aṇḍajānaṁ supaṇṇānaṁ sahabyataṁ upapajjatī”ti. 
Soḷasamaṁ.